|
 |
|
 |
 |
 |
|
|
|
|
De inwoners van de Charente noemen slakken liefkozend “cagouilles”, terwijl ze gewoonlijk “escargots” worden genoemd. De “petit gris”, zoals die in deze streek wordt gevonden, is smaakvoller doordat hij in contact is met de grond die in Cognac is gedrenkt. Hij zou hier zijn unieke, zachte en rijke smaak aan ontlenen.
|
|
 Een streek van slakkenvangers |
De inwoners van de Saintonge worden “cagouillards” genoemd, slakkenvangers. Dat maakt wel duidelijk hoezeer de inwoners van de Charente aan dit beroemde weekdier zijn gehecht. Het diertje heeft zelfs recht op zijn gilde sinds 1978 en een eigen feest, elk eerste weekend van september in Saint-Sauveur d’Aunis.
|
| Een cultuurproduct |
De Charente-Maritime is de grootste producent van slakken in Frankrijk. De slak plant zich voort na een winterslaap, vervolgens worden de eieren grootgebracht. De “petit gris” wordt volwassen met 6 maanden, terwijl hij in de natuur dit stadium pas na 12 à 18 maanden bereikt. Hij is dan 2 tot 3 cm groot en weegt 8 tot 12 gram.
|
| Verschillende recepten |
Zo uit de natuur of afkomstig van een slakkenfarm – de slak eindigt altijd op ons bord. Gekookt, gegrild, gebakken of gaargesudderd in Pineau, de liefhebbers zijn er altijd verrukt over.
|
 |
|
|
 |
 |
|
|
|
|
|
|
abonneer u op onze
